"Geen rede mee te rijmen : geschiedenis van de psychiatrie" is een omvangrijk en visueel rijk geïllustreerd werk dat de ontwikkeling van de psychiatrie en de geestelijke gezondheidszorg beschrijft vanuit historisch, institutioneel en cultureel perspectief. Het boek neemt de lezer mee langs veranderende ideeën over waanzin, van vroegere culturele en magische interpretaties tot de opkomst van medisch?wetenschappelijke benaderingen, en belicht daarbij de rol van instellingen en zorgpraktijken in België en breder in Europa. Op basis van objecten, documenten en beelden uit de collectie van Museum Dr. Guislain worden behandelingswijzen, sociale attitudes en de evolutie van zorgstructuren verkend. De titel verwijst impliciet naar het onvermogen van vroegere tijden om ziekte en gedrag rationeel te verklaren, en toont hoe psychiatrie zich heeft ontwikkeld in een spanningsveld tussen theorie, praktijk, maatschappij en menselijk lijden. In "Geen rede mee te rijmen : geschiedenis van de psychiatrie" worden essays, documentaires beschrijvingen en illustraties gecombineerd tot een doorlopende en toegankelijke beschrijving van de psychiatrische zorg door de eeuwen heen. De tekst begint bij de vroegste opvattingen over waanzin en psychisch lijden, waarbij magie, religie en sociale controle domineren, en toont hoe deze praktijken evolueerden naar vormen van institutionele zorg en medische behandeling. Door gebruik te maken van fotokaternen, museumobjecten en casestudy's uit de verzameling van Museum Dr. Guislain geeft het boek inzicht in behandelingen die varieerden van fysieke therapieën zoals insuline? en elektroshocktherapie tot de inwerking van psychoanalyse en nieuwe klinische methodes. De narratieve lijn reflecteert over de wisselwerking tussen wetenschap, cultuur en macht, en toont hoe maatschappelijke percepties van abnormaliteit de praktijk van zorg en behandeling hebben gevormd. In de essays wordt aandacht besteed aan belangrijke figuren, institutionele ontwikkelingen en maatschappelijke contexten, zonder deze louter als chronologische feiten te presenteren, maar door ze te verbinden met bredere sociale en culturele processen. Deze uitgave is samengesteld door een redactie van deskundigen verbonden aan Museum Dr. Guislain in Gent, met redactionele bijdragen van Patrick Allegaert en Annemie Cailliau, en bijdragen van Frank Goethals en René Stockman, onder wie deskundigen op het gebied van psychiatriegeschiedenis en museumkunde. Museum Dr. Guislain is een Belgisch museum dat zich richt op de geschiedenis van de psychiatrie, de zorg voor geestelijke gezondheid, en de kunst en cultuur rond psychische ervaringen, vernoemd naar de Belgische psychiater Joseph Guislain. Het museum beheert een uitgebreide collectie objecten, documenten en kunstwerken die de ontwikkeling van zorgpraktijken en maatschappelijke attitudes tegenover psychische ziekten illustreren. De redacteuren en auteurs combineren academische inzichten met museale bronnen om inzicht te bieden in de complexe evolutie van psychiatrische zorg en reflectie daarop.