'Vereniging Vrijwillige Dood' is een literaire roman van Max Frisch, vertaald in het Nederlands door Hans Hom. Het verhaal volgt een groep oudere heren die samenkomen in wat zij noemen een 'vereniging' met het idee om hun leven vrijwillig te beëindigen. In dagboekachtige fragmenten schetst Frisch op ironische en reflectieve wijze de dialogen, twijfels, filosofische overpeinzingen en absurditeiten rondom hun gezamenlijke plan. Het boek onderzoekt thema's zoals verantwoordelijkheid, individualiteit, zin van het leven en de menselijke neiging tot escapisme en zelfreflectie. Max Frisch (1911-1991) was een Zwitsers schrijver en toneelschrijver die vooral bekendstaat om zijn existentialistische en filosofische proza. Zijn werk onderzoekt vaak thema's als identiteit, verantwoordelijkheid, samenleven en de rol van het individu in de moderne maatschappij. Frisch's stijl kenmerkt zich door heldere, ironische taal en diepgaande reflecties op gedragsnormen en menselijke motieven. Zijn romans worden internationaal gewaardeerd en zijn in vele talen vertaald.