Niet de dood maar het sterven is in dit boek het wezenlijke deel van het leven. De auteur verzet zich tegen de gangbare manier waarop stervenden vaak als medisch object worden beschouwd in plaats van als persoon met waardigheid en zelfbeschikking. Van den Enden plaatst het fundamenteel mensenrecht op een waardig sterven en een vrijwillige, milde dood centraal, en benadrukt het recht van mensen om zelf te bepalen wat in hun stervensfase hun waardigheid dient. Hij belicht de ideeëntegenstellingen en argumentaties die in het euthanasiedebat spelen en levert hiermee een wezenlijke bijdrage aan het maatschappelijk debat rond euthanasie en waardig levenseinde. Hugo Van den Enden (1938-2007) was een Belgisch moraalfilosoof, ethicus en emeritus gewoon hoogleraar aan de Universiteit Gent. Hij was medeoprichter en vice-voorzitter van de Vlaamse Vereniging voor Recht op Waardig Sterven (LEIF) en publiceerde rond thema's als zelfbeschikking, ethiek, euthanasie en patiënten echten. Zijn werk heeft een belangrijke rol gespeeld in de debatvorming rond waardig levenseinde en euthanasiewetgeving in België.