Dood en opstanding in het Oude Testament onderzoekt wat de Hebreeuwse Bijbel (het Oude Testament) zegt over de dood, het leven na de dood en de opstanding. Terwijl het jodendom en later het christendom een levende verwachting van herstel en opstanding van de doden hebben ontwikkeld, staat in de tekst van het Oude Testament zelf weinig uitgesproken over een lichamelijke opstanding. Deze studie analyseert de relevante passages en thema's, zoals de visioenen in Daniël, beeldspraak in Jesaja, en geloofsuitingen in Job en de Psalmen, om te laten zien welke hoop op leven na de dood uit de oude geschriften kan worden afgeleid en hoe deze traditie verder groeit bij latere geloofsontwikkeling. De auteur legt de verbanden tussen dood, hoop en Gods macht over de dood in het kader van oudtestamentisch geloof. Dr. A. de Bondt was een Nederlandse theoloog en bijbelgeleerde met een focus op de exegese van de Oudtestamentische teksten. Zijn werk kenmerkt zich door het verbinden van bijbelse tekstverklaring met geloofsinhouden, zoals de relatie tussen dood, hoop en opstanding. Hij publiceerde meerdere theologische studies en commentaren over Bijbelboeken en geloofsleer, waaronder werken die de Bijbelse boodschap voor zowel academische als kerkelijke lezers toegankelijk maken.