Het boek is opgezet als een verhalende biografische kroniek rond de Belgische Joanna Turcksin, waarbij haar leven wordt gevolgd vanaf haar vroege jaren tot haar uitzonderlijk hoge leeftijd van 112 jaar. De auteur reconstrueert de familiale context, de sociale omgeving en de historische veranderingen die zich tijdens haar levensloop hebben voorgedaan. Centraal staat de dynamiek tussen grootmoeder en kleinzoon, die fungeert als narratief ankerpunt om de lezer doorheen een periode van meer dan honderd jaar sociale en culturele evolutie te leiden. Het werk bevat daarnaast beschrijvende passages over ouderdom, levenskwaliteit op hoge leeftijd en de perceptie van uitzonderlijke levensduur binnen de samenleving.