Deze wetenschappelijke monografie behandelt het leven en het literaire werk van Hendrik van Veldeke, die algemeen wordt beschouwd als een van de eerste dichters die schreef in een volkstaal die nauw verwant was aan het Middelnederlands. Het boek biedt een gestructureerde literatuurhistorische analyse van het oeuvre van Hendrik van Veldeke en de culturele betekenis daarvan. Het begint met een reconstructie van Veldekes historische en geografische achtergrond in de regio Limburg en het bredere Maasgebied tijdens de hoge middeleeuwen. Vervolgens worden zijn bewaard gebleven werken onder de loep genomen, waaronder hagiografische teksten zoals het 'Leven van de heilige Servatius' en elementen van hoofse lyriek die aan hem worden toegeschreven. Bijzondere aandacht gaat uit naar taalkundige kenmerken die zijn werk op het snijvlak van de Middelhoogduitse en vroegmiddelnederlandse tradities plaatsen. De auteur bespreekt ook de overlevering van manuscripten, middeleeuwse concepten van auteurschap en het zich ontwikkelende wetenschappelijke debat over de plaats van Veldeke in zowel de Duitse als de Nederlandse literatuurgeschiedenis. Het werk fungeert als een fundamentele academische bijdrage uit het begin van de 20e eeuw aan de middeleeuwse Nederlandse literatuurwetenschap.