In deze kunsthistorische studie onderzoekt Jean-Pierre De Bruyn het ontstaan, de ontwikkeling en de betekenis van de Dendermondse Schilderschool binnen de Belgische kunstgeschiedenis. De auteur plaatst de regionale kunstkring in haar historische context en toont aan hoe Dendermonde vanaf de tweede helft van de negentiende eeuw uitgroeide tot een belangrijk artistiek centrum, waar landschapsschilders, portrettisten en genreschilders een eigen beeldtaal ontwikkelden. Aan de hand van biografische gegevens, archiefonderzoek en talrijke reproducties bespreekt De Bruyn de voornaamste vertegenwoordigers van de Dendermondse Schilderschool en hun onderlinge relaties. Daarbij wordt aandacht besteed aan hun opleiding, artistieke invloeden, tentoonstellingsactiviteiten en bijdrage aan de Vlaamse en Belgische schilderkunst. De studie vormt een belangrijk referentiewerk voor de geschiedenis van de regionale kunstproductie en de herwaardering van minder bekende kunstenaars uit de streek. Jean-Pierre De Bruyn geldt als een van de belangrijkste onderzoekers van de Dendermondse kunstgeschiedenis. Zijn publicaties hebben in belangrijke mate bijgedragen tot de herontdekking van kunstenaars die actief waren in en rond Dendermonde, waaronder Louis Jacobs, Prosper Bosteels en andere vertegenwoordigers van de Dendermondse Schilderschool. Dit werk vormt een standaardreferentie voor verzamelaars, kunsthistorici en geïnteresseerden in de Belgische regionale schilderkunst. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)