Dit monumentale standaardwerk belicht Sint-Martens-Latem als bakermat van de moderne Vlaamse schilderkunst. Paul Haesaerts onderzoekt hoe het landelijke Leiedorp vanaf het einde van de negentiende eeuw uitgroeide tot een ontmoetingsplaats voor kunstenaars die een nieuwe beeldtaal ontwikkelden. Het boek opent met een uitvoerige historische schets van Sint-Martens-Latem en de artistieke omstandigheden die de vorming van de kunstenaarskolonie mogelijk maakten. Vervolgens behandelt Haesaerts chronologisch de ontwikkeling van de eerste Latemse Groep rond symbolistische kunstenaars als George Minne, Valerius De Saedeleer, Gustave Van de Woestijne en Karel Van de Woestijne. Daarna volgt een uitgebreide bespreking van de tweede Latemse Groep met onder meer Constant Permeke, Gustave De Smet, Frits Van den Berghe en Albert Servaes. Naast biografische studies bevat het werk diepgaande analyses van schilderijen, tekeningen, beeldhouwwerken en grafiek, aangevuld met historische foto's, documenten, chronologieën en een uitvoerige geïllustreerde catalogus. De publicatie sluit af met een bibliografie en een uitgebreid namenregister, waardoor zij zowel een kunsthistorische studie als een onmisbaar naslagwerk vormt voor de studie van de Vlaamse kunst rond 1900. Paul Haesaerts (1901-1974) was een Belgisch kunsthistoricus, filmregisseur, criticus en essayist. Hij behoorde tot de belangrijkste promotors van de moderne Belgische kunst en publiceerde invloedrijke studies over onder meer James Ensor, René Magritte, Constant Permeke, Rik Wouters en de Latemse School. Daarnaast realiseerde hij bekroonde kunstfilms over Belgische kunstenaars en leverde hij een belangrijke bijdrage aan de internationale bekendheid van de Vlaamse moderne kunst. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)